in polityka

Węglo­wa lustracja

Nie­któ­rzy biz­nes­me­ni” i urzęd­ni­cy bran­ży gór­ni­czej już cier­pią na bez­sen­ność. Powód? Roz­po­czy­na­ją­ce się pro­ce­sy lustra­cyj­ne wyso­kich ran­gą osób z bran­ży i swo­iste­go węglo­we­go towa­rzy­stwa wza­jem­nej adoracji”.

Po kata­stro­fach gór­ni­czych i afe­rach węglo­wych zawsze kolej­ni pre­mie­rzy mówi­li o tym, że nale­ży zro­bić porzą­dek w gór­nic­twie, spół­kach węglo­wych oraz skoń­czyć z pato­lo­gią”. Take sło­wa pada­ły pod lat 90. ubie­głe­go wie­ku, po tym jak poja­wi­ły się pierw­sze infor­ma­cje o mafii węglo­wej” i zni­ka­ją­cych” pocią­gach z węglem.

archiwumW więk­szo­ści przy­pad­ków skoń­czy­ło się jedy­nie na dekla­ra­cjach pusz­cze­nia w skar­pet­kach”. Dla­cze­go? Ano dla­te­go, że spół­ki gór­ni­cze od lat są miej­scem zatrud­nie­nia swo­ich” i rezer­wu­arem par­tyj­nych pie­nię­dzy na kam­pa­nie wyborcze.

Czy lustra­cja przez pro­ku­ra­to­rów IPN wyso­kich ran­gą urzęd­ni­ków spół­ek i urzę­dów gór­ni­czych pomo­że wyja­śnić wie­le afer węglo­wych? To praw­do­po­dob­ne. Jed­nak naj­waż­niej­sze, że być może zosta­ną ujaw­nio­ne pew­ne mecha­ni­zmy poli­tycz­no-biz­ne­so­we w górnictwie.

W tak pato­lo­gicz­nym śro­do­wi­sku, peł­nym mniej lub bar­dziej for­mal­nych ukła­dów, z milio­na­mi zło­tych krą­żą­cy­mi do swo­ich” peł­no jest ludzi służb. Tych daw­nych, jak i obec­nych. Nie­trud­no bowiem sobie wyobra­zić, jaka była siła argu­men­tów z esbec­kich teczek, cudow­nie oca­lo­nych od bra­ko­wa­nia” pod koniec 1989 roku.

Dla­te­go tak waż­ne jest oczysz­cze­nie tego śro­do­wi­ska, swo­ista opcja zero­wa”. Na razie roz­po­czy­na się lustra­cja gór­ni­czej wier­chusz­ki”.

Od lip­ca 2013 r. przed Sądem Okrę­go­wym w Kato­wi­cach toczy się spra­wa Woj­cie­cha Jezio­row­skie­go peł­nią­ce­go funk­cję dyrek­to­ra Okrę­go­we­go Urzę­du Gór­ni­cze­go w Kra­ko­wie, podej­rze­wa­ne­go o zata­je­nie współ­pra­cy z SB WUSW w Kato­wi­cach w latach 19841986. Z mate­ria­łów zacho­wa­nych w IPN wyni­ka, iż Jezio­row­ski był kon­tak­tem ope­ra­cyj­nym poli­cji poli­tycz­nej PRL.

30 paź­dzier­ni­ka 2014 r. do Sądu Okrę­go­we­go w Kato­wi­cach tra­fił wnio­sek pro­ku­ra­to­ra biu­ra lustra­cyj­ne­go IPN o wsz­czę­cie postę­po­wa­nia lustra­cyj­ne­go w spra­wie Wal­de­ma­ra Mro­za. Ów urzęd­nik był szy­chą – do 2013 roku wice­pre­ze­sem Kato­wic­kie­go Hol­din­gu Węglo­we­go S.A., i jako czło­nek zarzą­du pań­stwo­wej spół­ki musiał zło­żyć oświad­cze­nie lustracyjne.

O Mro­zie, gdy był wice­pre­ze­sem KHW SA napi­sa­łem, że z doku­men­tów zacho­wa­nych w archi­wach Insty­tu­tu Pamię­ci Naro­do­wej wyni­ka, iż Wal­de­mar Mróz został zare­je­stro­wa­ny jako taj­ny współ­pra­cow­nik SB ps. Krzysz­tof (IPN Kr 309525, IPN Kr 0099514). Dzię­ki temu, że zacho­wa­ła się tecz­ka pra­cy TW Krzysz­tof” bez tru­du moż­na poznać szcze­gó­ły kon­tak­tów ze Służ­bą Bezpieczeństwa.

Ska­la współ­pra­cy robi wra­że­nie, bo tecz­ka pra­cy TW Krzysz­tof” mia­ła 315 stron (!), jed­nak trzy­sta stron zosta­ło znisz­czo­nych i zacho­wa­ło się jedy­nie 15. Zacho­wa­ły się ory­gi­nal­ne dono­sy pisa­ne przez agenta.

Krzysz­tof” dono­sił o dzia­ła­czach NZS na AGH, prze­ka­zy­wał ulot­ki oraz cha­rak­te­ry­zo­wał kole­gów z uczel­ni. Jak wyni­ka z nume­rów stron w tecz­ce pra­cy TW Krzysz­tof pomię­dzy jesie­nią 1980 roku a mar­cem 1983 roku przy­by­ło 240 stron – to obraz ska­li współ­pra­cy. Ostat­nie zacho­wa­ne donie­sie­nie jest z 1 mar­ca 1983 roku.

Mróz nie przy­znał się w swo­im oświad­cze­niu lustra­cyj­nym do współ­pra­cy z SB w Kra­ko­wie w latach 19801984. Moje źró­dła w ABW poin­for­mo­wa­ły mnie ponad rok temu, że już po wybo­rze Mro­za na sta­no­wi­sko wice­pre­ze­sa KHW2001 roku, służ­by spe­cjal­ne (wów­czas Urząd Ochro­ny Pań­stwa) spraw­dza­ły prze­szłość nowe­go człon­ka zarzą­du stra­te­gicz­nej spół­ki węglowej.

I natra­fio­no od razu na ślad prze­szło­ści Mro­za. Pro­blem w tym, że tę wie­dzę UOP, a potem ABW zacho­wa­ły dla sie­bie, i nie poin­for­mo­wa­ły Rzecz­ni­ka Inte­re­su Publicz­ne­go, a potem IPN o tym, co pozo­sta­ło w esbec­kich mate­ria­łach o Wal­de­ma­rze Mro­zie. Dla­cze­go? Czy Mróz mógł był np. szan­ta­żo­wa­ny swo­ją prze­szło­ścią przez byłych funk­cjo­na­riu­szy, któ­rzy pro­wa­dzą inte­re­sy z KHW SA? A może wręcz prze­ciw­nie – był na usłu­gach służb III RP?

W tym tygo­dniu do Sądu Okrę­go­we­go w Gli­wi­cach zosta­nie skie­ro­wa­ny wnio­sek o wsz­czę­cie postę­po­wa­nia lustra­cyj­ne­go w spra­wie Grze­go­rza Juz­ka, w dacie skła­da­nia oświad­cze­nia lustra­cyj­ne­go peł­nią­ce­go funk­cję dyrek­to­ra Okrę­go­we­go Urzę­du Gór­ni­cze­go w Kato­wi­cach, obec­nie zastęp­cy dyrek­to­ra OUG w Ryb­ni­ku, podej­rze­wa­ne­go o zata­je­nie współ­pra­cy z SB RUSW w Wodzi­sła­wiu Ślą­skim w latach 19851987 jako TW oraz z SB WUSW w Kato­wi­cach w latach 19871989 jako konsultant.

Tak­że w listo­pa­dzie do Sądu Okrę­go­we­go w Gli­wi­cach zosta­nie skie­ro­wa­ny wnio­sek o wsz­czę­cie postę­po­wa­nia lustra­cyj­ne­go w spra­wie Krzysz­to­fa Matu­szew­skie­go. Kie­dy skła­dał oświad­cze­nie lustra­cyj­ne był dyrek­to­rem depar­ta­men­tu warun­ków pra­cy w Wyż­szym Urzę­dzie Gór­ni­czym w Kato­wi­cach. Pro­ku­ra­tor biu­ra lustra­cyj­ne­go podej­rze­wa go o zata­je­nie współ­pra­cy z Wydzia­łem III SB KWMO w Kato­wi­cach – Gru­py Ope­ra­cyj­nej w Gliwicach.

Komentarz

Comment

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.