Sąd Okrę­go­wy w War­sza­wie umo­rzył dwa pro­ce­sy Woj­cie­cha Jaru­zel­skie­go, bo oskar­żo­ny nie żyje. Jego pro­ce­sy to przy­kład bez­rad­no­ści wymia­ru sprawiedliwości.

Jaru­zel­ski był oskar­żo­ny za wpro­wa­dze­nie w 1981 roku sta­nu wojen­ne­go oraz za masa­krę robot­ni­ków Wybrze­ża w grud­niu 1970 roku. Oba pro­ce­sy, w któ­rych Jaru­zel­ski zasia­dał na ławie oskar­żo­nych były zawie­szo­ne od 2011 roku z powo­du złe­go sta­nu zdro­wia generała.

Trzy lata temu zdia­gno­zo­wa­no u gene­ra­ła chło­nia­ka, miał też powi­kła­nia po che­mio­te­ra­pii, dla­te­go bie­gli leka­rze uzna­li, że przez co naj­mniej rok oskar­żo­ny nie może uczest­ni­czyć w pro­ce­sach. Ponow­nie podob­ną opi­nie wyda­li w 2012 roku. Po raz ostat­ni bie­gli potwier­dzi­li ją w mar­cu tego roku.

Wypa­da poznać nazwi­ska tych bie­głych. Zwró­ci­łem się do Sądu Okrę­go­we­go w War­sza­wie, i dosta­łem odpowiedź:

„Sąd czy­nił usta­le­nia fak­tycz­ne doty­czą­ce sta­nu zdro­wia oskar­żo­ne­go w opar­ciu o opi­nię bie­głych leka­rzy spe­cja­li­stów z War­szaw­skie­go Uni­wer­sy­te­tu Medycz­ne­go – Kate­dry i Zakła­du Medy­cy­ny Sądo­wej. Po zawie­sze­niu postę­po­wa­nia, Sąd doko­ny­wał kon­tro­li ist­nie­nia prze­sła­nek z art. 22 § 1 kpk zwra­ca­jąc się do w/​w insty­tu­cji o wyda­nie kolej­nych opi­nii o sta­nie zdro­wia oskarżonego.

Ostat­nia opi­nia w spra­wie zdro­wia osk. Woj­cie­cha Jaru­zel­skie­go w obu spra­wach VIII K ²⁴²⁄₁₁ i VIII K ²⁷⁶⁄₁₁ zosta­ła wyda­na w dniu 24 lute­go 2014 r. przez:

- dr hab. n. med. Paweł Kra­jew­ski – Kie­row­nik Zakła­du Medy­cy­ny Sądo­wej WUM

- dr Mar­ta Star­czew­ska – spe­cja­li­sta kardiologii

- dr n. med. Maciej Fuda­lej – adiunkt Zakła­du Medy­cy­ny Sądo­wej WUM

- lek. med. Anna Kisiel – rezy­dent Zakła­du Medy­cy­ny Sądowej”

„Nie­do­god­no­ści” na jakie był nara­żo­ny Woj­ciech Jaru­zel­ski to natu­ral­nie wina ​„wstręt­ne­go IPN”. Jaru­zel­ski był oskar­żo­ny przez pion śled­czy IPN o kie­ro­wa­nie zbroj­nym związ­kiem prze­stęp­czym, któ­ry bez­praw­nie przy­go­to­wy­wał i wpro­wa­dził w Pol­sce 13 grud­nia 1981 r. stan wojen­ny (gro­zi­ło za to do 10 lat wię­zie­nia). Dwa lata temu Sąd Okrę­go­wy w War­sza­wie uznał, że stan wojen­ny nie­le­gal­nie wpro­wa­dzi­ła taj­na gru­pa prze­stęp­cza pod wodzą Jaru­zel­skie­go w celu likwi­da­cji ​„Soli­dar­no­ści” i zacho­wa­nia wpły­wów we władzy.

Za udział w gru­pie wymie­rzył wte­dy karę dwóch lat w zawie­sze­niu byłe­mu sze­fo­wi MSW gene­ra­ło­wi Cze­sła­wo­wi Kisz­cza­ko­wi. Wyrok jest już pra­wo­moc­ny (z powo­du złe­go zdro­wia 88-let­nie­go Kisz­cza­ka zawie­szo­no postę­po­wa­nie ape­la­cyj­ne wobec nie­go). Ozna­cza to, że w świe­tle pra­wa Kisz­czak dalej jest nie­win­ny. Pra­wo­moc­nie unie­win­nio­no byłe­go I sekre­ta­rza KC PZPR Sta­ni­sła­wa Kanię.

W innym pro­ce­sie pro­ku­ra­tu­ra w Gdań­sku oskar­ży­ła Jaru­zel­skie­go o kie­ro­wa­nie masa­krą robot­ni­ków na Wybrze­żu w grud­niu 1970 r. (gro­zi­ło za to doży­wo­cie). W obu spra­wach pod­sąd­ny odpie­rał zarzu­ty, choć zara­zem mówił o swej ​„moral­nej odpowiedzialności”.

W spra­wie Grud­nia 1970 roku sąd okrę­go­wy nie­jed­no­gło­śnie unie­win­nił byłe­go wice­pre­mie­ra PRL Sta­ni­sła­wa Kocioł­ka, a dwóch woj­sko­wych ska­zał na kary dwóch lat wię­zie­nia w zawie­sze­niu. Sąd uznał bowiem za ​„bez­praw­ną i prze­stęp­czą” decy­zję władz PRL o uży­ciu bro­ni wobec robot­ni­ków pro­te­stu­ją­cych prze­ciw dra­stycz­nym pod­wyż­kom cen. 24 czerw­ca Sąd Ape­la­cyj­ny w War­sza­wie zba­da ape­la­cje w tej spra­wie. Gdań­ska pro­ku­ra­tu­ra chce uchy­le­nia wyro­ku wobec wszyst­kich trzech oskar­żo­nych i prze­ka­za­nia ich spraw do ponow­ne­go roz­po­zna­nia w SO. Taki sam jest wnio­sek peł­no­moc­ni­ka rodzin ofiar.

Pozo­sta­je na koniec zadać pyta­nie: dla­cze­go te dwa pro­ce­sy trwa­ły tak długo?