Szo­pie­nic­ki mural

Oto jeden z kato­wic­kich mura­li, któ­ry kil­ka lat temu nama­lo­wał Axel Void. Powstał na murze kamie­ni­cy w Szopienicach.

Arty­sta stwier­dził, że Mural sta­no­wi hołd zło­żo­ny kla­sie robot­ni­czej, wszyst­kim ludziom zamiesz­ku­ją­cym Szo­pie­ni­ce i inne miejsca”.

Uthe­mann

Huta Uthe­man­na w Szo­pie­ni­cach zbu­do­wa­na w 1834 przez Ber­gwerks­ge­sel­l­schaft Georg von Gie­sches Erben jako huta cyn­ku Wil­hel­mi­na”. Zabu­do­wa­nia huty cyn­ku Uthe­mann zosta­ły zapro­jek­to­wa­ne przez Geo­r­ga i Emi­la Zillmannów.

Po roz­bu­do­wie huta sta­ła się naj­więk­szym na Ślą­sku pro­du­cen­tem meta­li nie­że­la­znych i naj­więk­szym ośrod­kiem pro­duk­cji kad­mu na świecie.

Od 1972 funk­cjo­nu­je jako Huta Meta­li Nie­że­la­znych Szo­pie­ni­ce”. W 2000 r. huta zosta­ła spry­wa­ty­zo­wa­na. 26 wrze­śnia 2008 Wal­ne Zgro­ma­dze­nie Akcjo­na­riu­szy w War­sza­wie uchwa­łą zde­cy­do­wa­ło o tym, że zosta­nie posta­wio­na w stan likwi­da­cji. W listo­pa­dzie 2008 sąd wstrzy­mał likwi­da­cję spół­ki na wnio­sek skar­bu pań­stwa. Obec­nie na tere­nie byłej huty dzia­ła­ją róż­ne fir­my i przed­się­bior­stwa, m.in.: MISTAL Sp. z o.o., Bater­pol SA, Elek­tro­cie­płow­nia Szo­pie­ni­ce Sp. z o.o. Na tere­nie huty dzia­ła też Muzeum Hut­nic­twa Cyn­ku, któ­re znaj­du­je się w daw­nej wal­cow­ni cynku.

Betlyj­ka

O mój Ślą­sku…
W Bazy­li­ce pw. św. Ludwi­ka i Wnie­bo­wzię­cia NMP w Kato­wi­cach-Panew­ni­kach jest już naj­więk­sza szop­ka świą­tecz­na w Kato­wi­cach, któ­ra rów­no­cze­śnie jest jed­ną z naj­więk­szych w Pol­sce, a nawet w Europie.

Szop­ka w Panew­ni­kach ma oko­ło 18 metrów wyso­ko­ści, 10 metrów głę­bo­ko­ści i 12 sze­ro­ko­ści. Do budo­wy całej sce­ne­rii żłób­ka wyko­rzy­stu­je się oko­ło 120 róż­nych figur. Naj­star­sze z nich (pastu­szek i kobie­ta z dzba­nem) według ust­nych prze­ka­zów liczą ok. 130 lat. Figu­ry są róż­nej wyso­ko­ści; naj­więk­sze mie­rzą 150 cm.

Plac Wol­no­ści

O mój Ślą­sku… Plac Wol­no­ści w Kato­wi­cach. Jest jed­nym z naj­star­szych pla­ców w mieście. 

Już w pierw­szym nie­miec­kim pla­nie zabu­do­wy Kato­wic z 1865 r. ówcze­sny Wil­helm­splatz sytu­owa­ny był na głów­nej osi miej­skiej wyzna­cza­nej dziś przez ul. 3 Maja – Rynek i ul. War­szaw­ską. Plac do dziś zacho­wał wyty­czo­ny wte­dy plan sze­ścio­bo­ku.
Począt­ko­wo w cen­trum pla­cu znaj­do­wał się odsło­nię­ty 18 paź­dzier­ni­ka 1898 pomnik dwóch nie­miec­kich cesa­rzy (niem. Zwe­ika­iser­denk­mal): Wil­hel­ma I i Fry­de­ry­ka III. Jego auto­rem był Felix Gör­ling.
13 grud­nia 1920 nad ranem człon­ko­wie Pol­skiej Orga­ni­za­cji Woj­sko­wej wysa­dzi­li pomnik cesa­rzy.
W 1923 po utwo­rze­niu woje­wódz­twa ślą­skie­go zbu­do­wa­no tu pomnik-grób Nie­zna­ne­go Powstań­ca Ślą­skie­go. Odsła­niał go Woj­ciech Kor­fan­ty wraz z pre­zy­den­tem Sta­ni­sła­wem Woj­cie­chow­skim. Tabli­cę na pomni­ku wyko­nał rzeź­biarz Tade­usz Błot­nic­ki.
W cza­sach PRL‑u wybu­do­wa­no nowy pomnik – żoł­nie­rzy Armii Czer­wo­nej pro­jek­tu Paw­ła Stel­le­ra (1945), zastą­pio­ny w latach pięć­dzie­sią­tych XX w. pomni­kiem wyko­na­nym przez rzeź­bia­rza Sta­ni­sła­wa Mar­ci­no­wa.
Po 1989 roku stra­szył jesz­cze dłu­go. Osta­tecz­nie pomnik został zde­mon­to­wa­ny 14 maja 2014 i po reno­wa­cji w Gli­wic­kich Zakła­dach Urzą­dzeń Tech­nicz­nych prze­nie­sio­ny na cmen­tarz żoł­nie­rzy sowiec­kich obok kato­wic­kie­go Par­ku Kościusz­ki.
Cokół wciąż pusty…

Talar­czyk

Robert Talar­czyk, jako Robert Mamok w Byku” Szcze­pa­na Twar­do­cha. Ema­na­cja Ślą­ska i Ślązaków.