Wro­cław

Dwo­rzec Wro­cław Głów­ny. Jeden z nie­licz­nych w Pol­sce dwor­ców kole­jo­wych, któ­ry ma halę peronową. 

Budo­wa dwor­ca trwa­ła dwa lata. Pro­jek­tan­tem był Wil­helm Gra­pow, archi­tekt kró­lew­ski Kolei Gór­no­ślą­skich. Syme­trycz­ny budy­nek dwor­ca w sty­lu pseu­do­hi­sto­rycz­nym, dokład­niej angiel­skie­go neo­go­ty­ku naśla­du­ją­ce­go styl epo­ki Tudo­rów. Styl ten wyda­wał się sto­sow­ny, zwłasz­cza że, jak opi­su­je Gra­pow, dobrze har­mo­ni­zo­wał z czę­ścia­mi o kon­struk­cji sta­lo­wej. Dwu­kon­dy­gna­cyj­ny dwo­rzec miał trzy ryza­li­ty z pod­cie­nia­mi prze­zna­czo­ny­mi na pod­jaz­dy dla doro­żek. Przy bocz­nych wej­ściach znaj­do­wa­ły się eks­pe­dy­cje baga­żu, tele­fon i telegraf.

Uthe­mann

Huta Uthe­man­na w Szo­pie­ni­cach zbu­do­wa­na w 1834 przez Ber­gwerks­ge­sel­l­schaft Georg von Gie­sches Erben jako huta cyn­ku Wil­hel­mi­na”. Zabu­do­wa­nia huty cyn­ku Uthe­mann zosta­ły zapro­jek­to­wa­ne przez Geo­r­ga i Emi­la Zillmannów.

Po roz­bu­do­wie huta sta­ła się naj­więk­szym na Ślą­sku pro­du­cen­tem meta­li nie­że­la­znych i naj­więk­szym ośrod­kiem pro­duk­cji kad­mu na świecie.

Od 1972 funk­cjo­nu­je jako Huta Meta­li Nie­że­la­znych Szo­pie­ni­ce”. W 2000 r. huta zosta­ła spry­wa­ty­zo­wa­na. 26 wrze­śnia 2008 Wal­ne Zgro­ma­dze­nie Akcjo­na­riu­szy w War­sza­wie uchwa­łą zde­cy­do­wa­ło o tym, że zosta­nie posta­wio­na w stan likwi­da­cji. W listo­pa­dzie 2008 sąd wstrzy­mał likwi­da­cję spół­ki na wnio­sek skar­bu pań­stwa. Obec­nie na tere­nie byłej huty dzia­ła­ją róż­ne fir­my i przed­się­bior­stwa, m.in.: MISTAL Sp. z o.o., Bater­pol SA, Elek­tro­cie­płow­nia Szo­pie­ni­ce Sp. z o.o. Na tere­nie huty dzia­ła też Muzeum Hut­nic­twa Cyn­ku, któ­re znaj­du­je się w daw­nej wal­cow­ni cynku.

Betlyj­ka

O mój Ślą­sku…
W Bazy­li­ce pw. św. Ludwi­ka i Wnie­bo­wzię­cia NMP w Kato­wi­cach-Panew­ni­kach jest już naj­więk­sza szop­ka świą­tecz­na w Kato­wi­cach, któ­ra rów­no­cze­śnie jest jed­ną z naj­więk­szych w Pol­sce, a nawet w Europie.

Szop­ka w Panew­ni­kach ma oko­ło 18 metrów wyso­ko­ści, 10 metrów głę­bo­ko­ści i 12 sze­ro­ko­ści. Do budo­wy całej sce­ne­rii żłób­ka wyko­rzy­stu­je się oko­ło 120 róż­nych figur. Naj­star­sze z nich (pastu­szek i kobie­ta z dzba­nem) według ust­nych prze­ka­zów liczą ok. 130 lat. Figu­ry są róż­nej wyso­ko­ści; naj­więk­sze mie­rzą 150 cm.